A brief History of Time/ تاريخچه زمان
هميشه به علم نجوم وهر چي كه مربوط به فضا و اون بالا ها مربوط مي شه، علاقه داشتم و همين علاقه باعث شد كه در يكي دوتا ازكلاس هاي اختر شناسي شركت كنم اوليش يكي از فرهنگسرا ها بود ، كانون نجوم آماتوري، متاسفانه اون چيزي كه من توي ذهنم داشتم با محيط اونجا فرق داشت .بيشر وقت كلاس اختصاص به جزوه نويسي از صحبتهاي استاد مي شد كه دقيقا 90 درصد ازاونها رو ميشد دركتابهاي مربوطه پيدا كرد ! ودر ادامه رصد خورشيدي داشتيم كه تشكيل مي شد از يك عدد تلسكوپ (كه بزركنماييش يادم نيست)در محوطه بيرون از كلاس و البته بدون استادكه يه بي نظمي و وقت تلف كني بود.
تابستان پارسال هم يك جاي ديگه، دوره مثلا اختر فيزيك ثبت نام كرده بودم اما تبديل شد به تركيبي از روخواني از يه جزوه 200 صفحه اي توسط استاد گرامي و دو سه بار شب رصدي(صورت هاي فلكي) كه ربطي به دوره مربوطه نداشت، يادم رفت يك كامپيوتر پنتيوم 2 هم داشتيم كه اسلايدهاي سياه سفيد پخش ميكرد!!!!!!! و در جلسه آخرتونستيم تلسكوپ اين كلاس فوق پيشرفته مون رو زيارت كنيم، اونهم به صف.............
به هر حال اين چند خط رو نوشتم كه بگم آقاي "استيون هاوكينگ" روكه ميشناسيد، پرآوازه ترين دانشمند دهه آخر قرن بيستم است كه اكنون در دانشگاه معروف كمبريج همان كرسي استادي را در اختيار داردكه بيش از دو قرن پيش زماني به اسحق نيوتن كاشف قانون جاذبه تعلق داشت.
همچنين وي را انيشتين دوم لقب داده اند. زيرا مي كوشد تئوري معروف نسبيت را تكامل بخشد و از تلفيق آن با تئوري هاي كوانتومي فرمول واحد جديدي ارائه دهد كه
توجيه كننده تمامي تحولات جهان هستي از ذرات ريز اتمي تا كهكشان هاي عظيم باشد. كتاب تاريخچه زمان را هم سال 1988 منتشر كرد كه به زبان ساده و قابل فهم عامه پيچيده ترين مسائل فيزيك جديد وكيهان شناسي و بخصوص ماهيت زمان و فضا را بررسي كرده و نظريات و محاسبات خودش را شرح داده و جزو پر فروش ترين كتاب ها بوده است.
خواندن اين كتاب و هم چنين كتاب ديگرش جهان در پوست گردو( دنباله تاريخچه.......) باعث شد مطالعات در اين زمينه رو كه خيلي وقته فراموش كردم رو ادامه بدم، ( يكي از بخش هاي عجيب و رمزآلود درمباحث كيهان شناسي،سياهچاله ها و ساختمان اونهاست و هاوكينگ در اين كتاب با نظريه ها ومحاسبات خودش ثابت ميكنه چندان هم بدون نور نيستند. فوق العادس. نه؟؟)
زندگینامه هاوکینگ هر روز یک عکس نجومی
I'm nobody who are you????
Are you nobody too?????????
Then there's a pair of us – don't tell
How dreary to be somebody!
How public like a frog
To tell one's name the livelong day
To the admiring bog
By Emily Dickenson