zigzag dreams

zigzag-dreams — Tue, 28 Nov 2006 13:19:18 GMT

^{من از نهايت شب حرف ميزنم}

^{من از نهايت تاريكي}

^{و از نهايت شب حرف مي زنم}

^{اگر به خانه من آمدي براي من}

^{اي مهربان چراغ بياور}

^{ويك دريچه كه از آن به ازدحام كوچه خوشبخت بنگرم!} ^(فروغ)

zigzag-dreams — Sat, 23 Sep 2006 17:29:58 GMT

What is essential is invisible to the eye........

zigzag-dreams — Mon, 21 Aug 2006 16:11:18 GMT

حدس میزنید این اثر کیه؟؟؟؟؟؟

بله درست حدس زدید این تابلو ی آبرنگ کار هنرمند عزیز آقای آدولف هیتلر است.

اینجا بقیه کاراشو ببینید.

zigzag-dreams — Mon, 14 Aug 2006 21:55:18 GMT

A brief History of Time/ تاريخچه زمان

هميشه به علم نجوم وهر چي كه مربوط به فضا و اون بالا ها مربوط مي شه، علاقه داشتم و همين علاقه باعث شد كه در يكي دوتا ازكلاس هاي اختر شناسي شركت كنم اوليش يكي از فرهنگسرا ها بود ، كانون نجوم آماتوري، متاسفانه اون چيزي كه من توي ذهنم داشتم با محيط اونجا فرق داشت .بيشر وقت كلاس اختصاص به جزوه نويسي از صحبتهاي استاد مي شد كه دقيقا 90 درصد ازاونها رو ميشد دركتابهاي مربوطه پيدا كرد ! ودر ادامه رصد خورشيدي داشتيم كه تشكيل مي شد از يك عدد تلسكوپ (كه بزركنماييش يادم نيست)در محوطه بيرون از كلاس و البته بدون استادكه يه بي نظمي و وقت تلف كني بود.

تابستان پارسال هم يك جاي ديگه، دوره مثلا اختر فيزيك ثبت نام كرده بودم اما تبديل شد به تركيبي از روخواني از يه جزوه 200 صفحه اي توسط استاد گرامي و دو سه بار شب رصدي(صورت هاي فلكي) كه ربطي به دوره مربوطه نداشت، يادم رفت يك كامپيوتر پنتيوم 2 هم داشتيم كه اسلايدهاي سياه سفيد پخش ميكرد!!!!!!! و در جلسه آخرتونستيم تلسكوپ اين كلاس فوق پيشرفته مون رو زيارت كنيم، اونهم به صف.............

به هر حال اين چند خط رو نوشتم كه بگم آقاي "استيون هاوكينگ" روكه ميشناسيد، پرآوازه ترين دانشمند دهه آخر قرن بيستم است كه اكنون در دانشگاه معروف كمبريج همان كرسي استادي را در اختيار داردكه بيش از دو قرن پيش زماني به اسحق نيوتن كاشف قانون جاذبه تعلق داشت.

همچنين وي را انيشتين دوم لقب داده اند. زيرا مي كوشد تئوري معروف نسبيت را تكامل بخشد و از تلفيق آن با تئوري هاي كوانتومي فرمول واحد جديدي ارائه دهد كه

توجيه كننده تمامي تحولات جهان هستي از ذرات ريز اتمي تا كهكشان هاي عظيم باشد. كتاب تاريخچه زمان را هم سال 1988 منتشر كرد كه به زبان ساده و قابل فهم عامه پيچيده ترين مسائل فيزيك جديد وكيهان شناسي و بخصوص ماهيت زمان و فضا را بررسي كرده و نظريات و محاسبات خودش را شرح داده و جزو پر فروش ترين كتاب ها بوده است.

خواندن اين كتاب و هم چنين كتاب ديگرش جهان در پوست گردو( دنباله تاريخچه.......) باعث شد مطالعات در اين زمينه رو كه خيلي وقته فراموش كردم رو ادامه بدم، ( يكي از بخش هاي عجيب و رمزآلود درمباحث كيهان شناسي،سياهچاله ها و ساختمان اونهاست و هاوكينگ در اين كتاب با نظريه ها ومحاسبات خودش ثابت ميكنه چندان هم بدون نور نيستند. فوق العادس. نه؟؟)

پ_ اگر كسي اينجا رو ميخونه و ميتونه اطلاعاتي در مورد كلاس هاي آموزشي مفيد والبته مجهز به من بده لطفا هر چه سريع تر اين كارو بكنهچون بد جوري دلم هواي اينجور كلاس ها رو كرده( يا حتي اگر علاقمند ويا عضو انجمن هاي نجومي هستيد ، خوشحال ميشم در موردشون بهم اطلاعات بديد.)

زندگینامه هاوکینگ هر روز یک عکس نجومی

I'm nobody who are you????

Are you nobody too?????????

Then there's a pair of us – don't tell

They'd advertise – You know!

How dreary to be somebody!

How public like a frog

To tell one's name the livelong day

To the admiring bog

By Emily Dickenson

zigzag-dreams — Sat, 05 Aug 2006 14:12:18 GMT

...... و بشر در بند توجیهات خویش است.

- خدايا اگر وجود داري، روح مرا ، اگر وجود دارد نجات ده !

_{آخ چي مي شد زندگي گزينه" آندو " داشت مثل فتوشاپ}

zigzag-dreams — Mon, 31 Jul 2006 20:01:18 GMT

ويرجينيا ولف تا ده سال بعد از خواندن (( در جستجوي زمان از دست رفته)) چيزي ننوشت مي گفت پروست چيزي براي ديگران باقي نگذاشته.

فرانسوي ها به پروست افتخار مي كنند. دليلش ساده است: يك فرانسوي بورژواي هميشه بيمار، در بستر بيماري، هفت جلد داستان پيوسته نوشته است كه جدا از ارزش منحصر به فرد ادبي اش، به بهترين نحو، فضاي اشرافي اواخر دهه نوزده پاريس را توصيف كرده است. گرچه فضاهاي اشرافي انگليسي در ادبيات آنگلوساكسون بارها و بارها تكرار شده اند، اما حداكثر زمينة اتفاقات عاشقانه رمان هاي پاپ بوده اند. در اين شرايط است كه پروست با در جست وجوي زمان از دست رفته تكليف اشرافيت، روشنفكري و ادبيات اواخر قرن نوزده فرانسه را يكجا روشن كرده، و مايه مباهات همه فرانسويان، فرانسه زبان ها و مستعمرات فرهنگي فرانسه در سراسر دنيا شده است.

.
پروست متولد 1871 پاريس و از يك خانواده بورژوا است. آن قدر ارث به اش رسيده بود كه هيچ وقت براي پول نخواهد كار كند، در آپارتمان مجهزي در پاريس زندگي كند، هزينه درمان جسم هميشه بيمارش را به راحتي بپردازد، مدام مهماني بگيرد و براي چاپ كتاب هايي كه ناشران تن به چاپش نمي دادند خودش،پول بپردازد . اين آدم مريض شهرتش را مديون يادداشت هايي است كه در رختخواب نوشت و داستانش را از مهماني هاي اشرافي اطرافش الهام گرفت. ابتدا قرار بود در جست وجوي زمان از دست رفته يك كتاب سه جلدي باشد، اما چون هيچ ناشري حاضر نشد كتاب را چاپ كند و جلد اول را خود پروست با هزينة شخصي در 1913 چاپ كرد، زمان براي چاپ كتاب، از دست رفت و با آغاز جنگ جهاني و تعطيلي صنعت نشر، پروست دوباره كتاب را از اول نوشت و اين بار كار تبديل به هفت جلد شد. پروست بعدها هم مدام در حال تغيير متن داستان بود. و حتي بعد از اين كه ناشر، متن حروفچيني شده را براي تصحيح در اختيار پروست مي گذاشت، پروست باز مشغول دوباره نويسي آن مي شد. طوري كه يك بار ناشر پس از ديدن تصحيحات پروست، قرارداد را به هم زد. البته ناشرها از طولاني بودن و خسته كنندگي كتاب هم شاكي بودند و مي گفتند چرا بايد مردم چيزي را بخوانند كه 30 صفحة آن به شرح غلت خوردن قهرمان داستان اختصاص يافته است؟ البته وقتي پروست جايزة گنگور سال 1919 را گرفت و كتاب فروخت، ناشرها هم كوتاه آمدند و اجازه دادند پروست به روده درازي هايش ادامه بدهد. البته آن همه تصحيح هاي متعدد و اضافه كردن به ماجراهاي تودرتوي كتاب، تمركز پروست را به هم نزده و تعداد زيادي از شخصيت هاي داستان در جلد پاياني گرد هم مي آيند. هنگامي كه در نوامبر 1922 مارسل پروست مُرد، هنوز سه جلد آخر رمان منتشر نشده بود و برادرش روبر آن سه جلد را تا سال 1927 چاپ كرد.
ماجراي هر يك از كتاب هاي درجست وجو... نشان دهنده بخشي از سلوك شخصيت اول داستان (كه هيچ وقت اسمش را نمي فهميم) به سمت دنيايي نو است. اين رمان پيش از آن كه داستاني كلاسيك باشد، تك گويي اين شخصيت اول است كه تا حدود زيادي بر خود پروست منطبق است. به همين دليل هم هست كه گاهي آن را نه يك اثر داستاني كه يك اتوبيوگرافي مي نامند. و اين، اتفاقا يكي از علت هاي اهميت پروست هم هست. تا آن زمان، مؤلف هيچ گاه جزو شخصيت هاي داستان نبود و به نوعي يك وقايع نگار داناي كل محسوب مي شد. پروست اما در رمانش اين سنت را كاملا زير پا گذاشت و بي آن كه بداند، پايه گذار رمان مدرن شد. اهميت در جست وجو... در ادبيات فقط به اين دليل نيست، بلكه نداشتن طرح مشخص در رمان، چيزي كه همه نويسنده هاي قبلي از آن وحشت داشتند هم باعث شد كه ملت، پروست را ستايش كنند. در در جست وجو... هيچ حادثه غيرمنتظره اي كه جريان را به هم بزند، ديده نمي شود و هيچ شخصيتي كه سرنخ ماجرا در دستش باشد وجود ندارد؛ در جست وجو ... مثل خود زندگي است. آرام و كسل كننده و در عين حال شگفت انگيز.

در جست وجو زمان از دست رفته... دستگاه فلسفي خاص پروست و انسان شناسي و هستي شناسي خاص پروست هم هست. پروست در اين كتاب، تكليف عشق، مرگ، خاطره، حافظه، جامعه، ادبيات، هنر و... را روشن مي كند، اما نه مثل فيلسوف ها با قاطعيت و روشني. اين جا هم همان عدم قطعيت و پيچيدگي خود زندگي را داريم. همين پيچيده و چندپهلو نوشتن هم يكي ديگر از دلايل شهرت پروست و رمانش است. در توصيف پيچيدگي متن اصلي، همين بس كه احتمالا جز مترجمين كتاب ها و خود نويسنده، هيچ كس كتاب را تمام و كمال نخوانده. اگر فكر مي كنيد اين طور نيست، خودتان امتحان كنيد. البته شما كمابيش از اين و آن مي شنويد كه همه هشت جلد فارسي يا هفت جلد فرانسه يا انگليسي را خوانده اند، كه بيشتر مواقع چنين ادعايي يك دروغ مصلحت آميز روشنفكري بيش نيست. خيلي ها معتقدندكتابخوان ها به دو دسته در جست وجو... خوانده ها و در جست وجو... نخوانده ها تقسيم مي شوند، كه البته شايد بتوان گفت گروه اول وجود خارجي ندارند. به نقل از: http://hamshahri.org/

امروز خواندن در جستجوي .... را شروع كردم .خوشحال ميشم اگه جزو كساني هستيد كه خوندينش (حتي چند صفحه) نظر تون را بدونم..

zigzag-dreams — Thu, 27 Jul 2006 19:14:18 GMT

زندگي رمز آلود نيست واين واقعييت روي هر برگ درخت ٬ روي هر سنگريزه كنار ساحل ودر هر شعاع نور خورشيد نوشته شده است. زندگي از تو نمي ترسد،پس چرا خودش را از تو پنهان كند؟! در واقع، اين تو هستي كه پيوسته خودت را پنهان مي سازي . توخودت را به روي زندگي مي بندي٬ از آن ميترسي. واهمه داري زيرا زندگي به مرگي پيوسته نياز دارد. بر گذشته بايد مرد . اين است ضرورت عظيم زندگي. اگر بتواني درك كني فهم اين مطلب ساده خواهد بود.

از گذشته بيرون بيا تركش كن . گذشته تمام شده است. فصل را ببند. و آنگاه زندگي در دست توست.ولي تو در گذشته مي ماني ، واين چسبندگي هيچ گاه پاياني ندارد و به جاي اينكه تو را به زمان حال بياورد به سوي آينده سوق مي دهد.

كافي است از گذشته و خاطرات بيرون بيايي. گذشته ديگر نيست وآينده هنوز نيست. آنچه موجود است حال است و حال همان خداوندست.

آلبوم نقاشی های صادق هدایت

- نقاشی های صادق هدایت

عکس ( بالای صفحه سمت چپ) از شاهکارهای دوستم هست ولی فکر میکنم یک اشگالی داره

یعنی یکمی منوشبیه یه روحی که تازه از جسمش جدا شده کرده نه؟؟؟؟؟

zigzag-dreams — Thu, 20 Jul 2006 16:38:18 GMT

نيچه درست ميگويد كه (( لطفا دروغهاي مردم را نابود نكنيد٬ توهماتشان رااز بين نبريد اگر اين كار را بكنيد٬ آنان اصلا نميتوانند زندگي كنند واز پاي درخواهندآمد.))

آري مردم نميتوانند چيزي بيابند تابرايش زندگي كنند.

آنان به خاطر توهماتشان زندگي ميكنند. توهمات مردم است كه به آنان اميد زندگي ميدهد. آنان براي فردايي زندگي ميكنند كه هرگز نخواهد آمد . آنان در اشتياقي زندگي ميكنندكه هرگز ارضاء نخواهد شد.

ولي چه ارضاء بشود وچه نشود ٬ توسط همين اشتياق ها٬ همين خواسته ها و همين انتظارات و توهمات و اميدهاست كه آنان زندگي خود را تا گور همراه خود ميكشند.آگر توهمات آنان را نابود كني ٬ ممكن است همين حالا بيافتند وبميرند زيرا كه ديگر زندگي برايشان معنايي نخواهد داشت.

ادامه دارد..........

Biscuits of Love

When I think of Grandma
They make me feel whole
Gathering at her house
With all the family there
We made lots of memories
For all of us to share

Lessons that she taught me
Guide me through the day

If I listened closely
I cannot go astray
Love and commitment
She drilled into me
Making the person I am
Just who I want to be

Grandma has many names
Each one has their chosen
But the name I want her called
Starts with love,
For she is warm and not frozen

good old days

zigzag-dreams — Sun, 09 Jul 2006 07:13:18 GMT

این مصاحبه را از آرشیو همشهری پیدا کردم. جالبه.

گفت وگو با جمال الدين خرمي نژاد، نقاش

اتفاقات ناگهاني در حركت قلم مو

گفت وگو: الهه رحماني خاكي
در تمام آثار سيد جمال الدين خرمي نژاد آبرنگ كار ايراني ، مي توان ردپاي ايران و ايراني بودن را به وضوح پيدا كرد. دانشجويان بسياري در دانشگاههاي علم و صنعت، الزهراء، هنر، آزاد اسلامي و دانشگاه تهران از حضور در كلاسهاي او بهره برده اند.
خرمي نژاد دبير بي ينال و جشنواره هاي مختلفي در داخل و خارج از كشور و عضو هيأت انتخاب آثار در جشنواره هاي متعددي بوده است. برگزاري بيش از ۱۵۰ نمايشگاه نقاشي گروهي و انفرادي در داخل و خارج كشور از جمله فعاليتهاي هنري اين هنرمند است. همچنين تعدادي از آثار خرمي نژاد در موزه هنرهاي معاصر، موزه شهدا، مجموعه فرهنگي آزادي و موزه امام علي(ع) نگهداري مي شوند. گفته ها و نظريات اين هنرمند را درباره آثارش و هنر نقاشي امروز مي خوانيد.
* از خودتان بگوييد؟ اين كه متولد چه سالي هستيد و از كجا حرفه نقاشي را آغاز كرده ايد؟ و چه اساتيدي را شاگردي كرديد؟
- متولد ۱۳۲۴ هستم و امسال ۵۸ سال را تمام كردم و وارد ۵۹ سالگي مي شوم. ۱۰ ساله بودم كه بر حسب تشخيص استعدادم توسط پدرم به شاگردي استاد هوشنگ پيماني كه در حال حاضر خارج از كشور به سر مي برد، درآمدم و با او فراگيري نقاشي را به سبك رئال آغاز كردم. استاد خوبي بود و ياد و خاطره اش هميشه برايم گرامي است. در سال ۴۲ وارد هنرستان هنرهاي زيباي پسرانه شدم، استادان بسيار خوبي داشتم همانند مرحوم كاظمي، آقاي داودي و همين طور آذرگين، محسن وزيري . همچنين استادي داشتم به نام اشلامينگر كه از اساتيد مدرسه آلماني باهاوس بود و بهترين استادم آقاي مهدي ويشكايي را شاگردي كردم. از همان دوران كودكي كه نقاشي را شروع كردم، علاقه خاصي به سبك رئال داشتم و اين سبك برايم بسيار جالب بود.
* اشاره به سبك رئال كرديد، چه چيزي باعث شده كه شما با وجود تجربه سبكهاي مختلف همچنان اين روش را متمايز مي دانيد؟
- من سبكها و روشهاي مختلفي را تجربه كرده ام. سبك رئاليسم برخلاف مدرنيسم است. كارهاي مدرن هيچ گاه مرا راضي نكرده است؛ چون احساس مي كنم كه داراي يك سري قواعد خيلي كليشه اي است كه اتفاق خاصي حداقل از نظر من در آن نمي افتد. اما همانطور كه پيوسته راهم را در سبك رئاليسم ادامه مي دهم، هميشه اعتقاد دارم كه يك نقاش رئاليسم بايد معاصر باشد. معاصر كلمه مهمي در اين جا به شمار مي رود و به اصطلاح درك مفهوم زمان و بودن در آن مقطع از جهان كه در حال رشد و شكوفايي و پيشرفت است، مي باشد. تمام پيشرفتها در تمامي ابعاد اتفاق مي افتد و هنر هم مستثني از اين مقوله نيست.
* از آبرنگ و تكنيك هاي آن برايمان بگوييد؟
- آبرنگ تعريفي خاص و ويژگي هاي خاص خودش را دارد. اين روش نوعي نقاشي است كه در آن خيلي از نتيجه كار نمي توان مطمئن بود، زيرا اتفاقات ناگهاني كه هنگام حركت قلم مو روي كاغذ پيش مي آيد گاه موجب زيبايي و جذابيت بيشتري از آنچه كه انتظارش را داريم، مي شود. يك هنرمند آبرنگ كار بايد هوشمندانه اين اتفاقات را استقبال كند و به سمتي هدايتشان كند كه اثر را زيباتر نشان دهد.
آبرنگ با وجود اين كه زلالي و رواني و راحتي خاصي در تكنيك دارد اما از نظر كار، يكي از مشكل ترين گرايشهاي نقاشي است. اين تكنيك جذابيتي را در انسان به وجود مي آورد كه مي توان آن را مديون سبكي رنگها و رواني آنها و ايجاد اتمسفرهاي خوب طبيعت در آبرنگ دانست. آبرنگ جزو گرايشهايي است كه نبايد در آن اشتباه شود. زيرا اولين اشتباه مي تواند آخرين اشتباه هنرمند در خلق اثر باشد و با اصلاح نمي توان در آن ساخت و ساز كرد.
در كار آبرنگ بايد خوب انديشيد و از عنصر فكر خوب استفاده كرد، خوب ديد و خوب كار كرد. يعني سه عنصر دست و چشم و به خصوص تفكر در اين كار نقش بسزايي دارند. به اين جهت يك اثر هنري خوب آبرنگ، اثري است كه متفكرانه اتفاق افتاده باشد و ردپاي فكر و انديشه را به بيننده و مخاطب منتقل كند. به همين جهت است كه بينندگان و مردم ارتباطي خوب با اين تكنيك نقاشي برقرار مي كنند.
ما اگر فيزيك طبيعت را در نظر بگيريم به دليل اكسيژن و هواي مرطوب و بودن هوا و آب و عناصري مثل اين دقيقاً آن چيزي را كه در آبرنگ داريم مي بينيم و با همان امكانات از آن استفاده مي كنيم. آبي كه در طبيعت است، همان عنصري است كه در نقاشي رنگ طبيعت را روي بوم يا كاغذ با آن منتقل مي كنيم. آبرنگ گرايشي است كه در تاريخ هنر ما از گذشته هاي دور وجود داشته است و آن را نوعي رنگ رومي مي گفتند. به اين معني كه در اين تكنيك مديوم آب و پودر رنگ به همراه صمغي بود كه از آن به عنوان بسط رنگ استفاده مي شد. در هنر ما پديده آبرنگ جايگاه ويژه اي داشته و گرايش ناآشنايي براي هنرمندان ما نيست؛ اما شكي نيست كه هنر غرب امروز تأثير بسزايي در كار هنرمندان دوره حاضر داشته است و پيشنهاد من اين است كه هنرمندان هميشه هويت ايراني را بايد در قلم خود داشته باشند و در قالب و نقش تفكر غربي كار خود را ارائه ندهند، بلكه ما بايد ابزار و روش را از دنياي پيشرفته بگيريم و با پيشينه ممكن خودمان ادغام كنيم. آن زمان است كه آنچه به دست مي آيد هماني است كه حال و هواي ملي و ايراني بودن را در خود دارد.
* در نقاشي شما، آثار بسياري از معماري ايران به چشم مي خورد. آيا علاقه خاصي به معماري داريد؟
- يكي از نشانه هاي بارز تمدن ما معماري هاي ادوار مختلف است. چه بعد از اسلام و چه قبل از اسلام. همچنين به ويژگي هاي هر دوره از تاريخ نبايد سطحي نگاه كرد. بايد عميق ديد و تكنيكي كه شايسته بيان و نمايش اين آثار است را به كار گرفت. من به ساختمان هاي آجري و گرم كويري علاقه بسيار دارم و دليل گرايش من به سبك معماري قديم ايران اين است كه روزي با خانواده به اصفهان رفته بوديم كه در كوچه پس كوچه هاي شهر خرده هاي گچ و آينه كاري و كاشي كاري را بر روي زمين ديدم و در كنار آن خرده ها يك ساختمان بي هويت با معماري مبتذل كپي شده دست چندم غربي را جايگزين كرده بودند كه اين خود باعث شد بسيار متأسف شوم.
به همين دليل احساس كردم ممكن است معماري كهن ما در مسيري قرار بگيرد كه به خاطر سودجويي ها و سهل انگاري ها به سمت و سوي معماري بي نظم و بي هويت غربي هدايت شود. پس از اين با نوعي احساس نگراني شروع به كار در اين حيطه كردم و به پيشنهاد دوستي اين راه را ادامه دادم و تاكنون بالغ بر۵۰ اثر از تمام نقاط ايران چه از لحاظ بافتهاي معماري، اجتماعي و بخشهاي طبيعي ايران كار كردم و اين مجموعه را به كتابي با عنوان «ايران سرزمين آب و رنگ» گردآوري نمودم.
* هنر مدرن در آثار نقاشان امروز را چطور مي بينيد؟
- ما در چند ساله اخير يكسري حركتهاي بي رويه به سوي مدرنيزه شدن داشتيم. البته بهتر است در ابتدا بگويم كه من هم نقاشي مدرن را دوست داشته و به آن اعتقاد دارم؛ ولي نقاشي مدرني كه داراي هويت تاريخي باشد. اين روزها به دليل عدم توانايي برخي هنرمندان به دانشجويان دانشكده ها، نقاشي مدرن به نوعي تحميل مي شود، آن هم با فرهنگي كه دانشجويان شناختي از آن ندارند. مردم ما با تمدن نو آشنا هستند و با تمدن پيشين خود مأنوسند و به دليل تمدن كهن و پرافتخاري كه ما داريم، چنين سبكهاي نوي هويتي را دنبال مي كنند كه در اين كارهاي مدرن كمتر به چشم مي خورد. متأسفانه در آثار خيلي از نقاشان ما ردپاي ايراني بودن و وابسته بودن به اين آب و خاك احساس نمي شود و صرفاً كپي يك نقاشي دست چندم فرهنگي ديگر را انجام مي دهند در حالي كه در دنيا هر گرايشي چه رئاليسم ،چه مدرن و يا امپرسيونيسمي و پست امپرسيونيسمي و مكاتب مختلف ديگر هر كدام جايگاه ويژه خودشان را دارند و كسي براي كسي تعيين تكليف نمي كند. در مجموع هر روش و گرايشي مخاطب ويژه خودش را دارد.
* يكي از سوابق مشخص شما در زمينه نقاشي، كار براي كودكان است در اين مورد توضيحي بفرماييد؟
- يكي از تخصصهاي من در رشته گرافيك، تصويرگري كتاب كودك است. من اين رشته را در دانشگاههاي مختلف تدريس مي كردم و در زمينه كار تصويرگري آثار زيادي در كتابهاي كودك داشته ام. موضوع قابل بحثي كه در اين زمينه وجود دارد، اين است كه اهميت تصويرگري كتاب كودك رو به فراموشي رفته است و اين هم به دليل عدم استقبال ناشرين و عدم كمك دولت و وزارت ارشاد است. و اگر هم كتاب كودك چاپ مي شود با پايين ترين سطح كيفيت در چاپ اتفاق مي افتد. اين در حالي است كه تمام دنيا اهميت خاصي به كودك و فرهنگ كودك قائل مي شوند؛ همانند نمايشگاههايي مثل بلونيا و براتيسلاوا. اين اهميت به دليل آينده ساز بودن كودكان هر كشور است و سرمايه گذاري روي اين سنين يعني ساختن آينده روشن و پرافتخار، ولي متأسفانه اينجا كتابي كه براي كودك نوشته مي شود با اينكه بهاي چندان بالايي هم ندارد، والدين تمايل زيادي به خريد آنها ندارند. در حالي كه طبيعتاً اين موضوع بسيار مهمي براي تربيت فرزندانشان مي تواند باشد.

بنظر من زنان در سرتاسر جهان با هم برابرند.

به خودم گفتم׃ راستي عجيب است! عاقل ترين زن جهان نيز برفراز يكي از تپه هاي دهلي همين نظر را اظهار داشته و به من چنين تائيد كرده بود׃ عزيزم ! زنان در سرتا سر جهان سر ئته يك كرباسند. به هر ن‍‍‍‍‍ژاد و آب وهوا و مذهب تعلق داشته باشند در اصل با هم برابرند زيرا طبيعت انسان تغيير پذير نيست.آيا حق به جانب او نيست؟ وقتي درست به وضع زن از اين سو تا آن سوي جهان مي نگريم مشاهده مي كنيم كه عموما بطور غير طبيعي ودر اشتباه محض بسر ميبردند و اعم از اينكه مانند حيوانات در باغ وحش جدا از مردان زندگي كنندويا اينكه مانند كلاغ سيله تمام بدن را در چادر هاي سياه پنهان سازنندويا آنكه مانند جنگجويان باستاني به دلاوريهاي حيرت انگيز پردازند و سينه خود را مملو ازنشان و مدال كنند هيچ كدام چنانچه بايد از سعادت حقيقي واز مزاياي اصلي جنس خود بر خوردار نيستند و من شخصا نميتوانستم بين تاثري كه از مشاهده عروس تيره بخت كراچي و غمي كه از ديدن سرباز زن آنكارا احساس كردم كداميك شديدتر بود و نيز نمي توانستم بدرستي تشخيص آيا آن زن با پاي باندبسته وحشت انگيز تر است يا .......................

................. همه زنان كم وبيش راه غلطي را پيش گرفته اند كه جز رنج و عذاب پاياني ندارد. وردي كه امروز بر سر زبان تمام زنان جهان جاري است عبارت از استقلال وپيشرفت است . در هر نقطه اي از جهان كه فرود آمدم به همين دو كلمه بر ميخوردم كه گفتي مانند آدامس در دهانها جويده مي شود غافل از اينكه اين آدامس ممكن است معده آنانرا سخت ناراحت كند.

................ در اين گردش جز چرخيدن يكنواخت و يكسان همه زنان را دور يك محور رنج و بدبختي احمقانه چيز جالبي نديده و به اين نتيجه رسيده بودم كه هيچ كدام چنانچه بايد راه نيك بختي حقيقي را تشخيص نداده اند.

▲ ((جنس ضعيف – اوريانا فالاچي – ترجمه : ويدا مشفق ))

☻(جنس ضعيف) را چند ماه پيش خوندم البته خيلي دير فهميدم خانم فالاچي كتابي در مورد مسايل زنان دارند، همان طور كه خودش در ابتداي كتاب نيز اشاره ميكند׃ من تا آنجا كه برايم امكان پذير باشد، سعي دارم درباره زنان و مسايلي كه به آنان مربوط ميشود٬ چيزي ننويسم . نميدانم چرا در اين مورد دچار ناراحتي مي شوم و موضوع به نظرم مسخره مي رسد. نمي فهمم مگر زنها نژاد مخصوصي هستند كه موضوع جداگانه و خاصي را ٬ مخصوص در مطبوعات، تشكيل دهند. مانند موضوعي مثل ورزش ٬ سياست يا پيش بيني هواي كشور ! خداوند زن ومرد را آفريد كه در كنار يكديگر زندگي كنند و از آنجاكه چنين امري، بر خلاف عقيده عده اي از منحرفين٬ بسيار لذت بخش نيز هست دليلي نميبينم كه با زنها هم چون موجوداتي رفتار كنيد كه در يك كره ديگر زندگي كرده و خود توليد مثل ميكنند. آنچه مورد توجه مردهاست مورد توجه زنها نيز هست............. بنابراين وقتي از من ميپرسند (( شما براي زنها مطلب مينويسيد ؟)) يا (( در باره زنها مينويسيد؟)) سخت عصباني ميشوم.

اگر شما هم اين كتاب را خوانده ايد و اطلاعات ديگري از خانم فالاچي داريد من را هم بي نصيب نذاريد.

- پست قبلي فقط يكي از صدها احساس ضد ونقيضي هست كه در گذر لحظه هاي اين به اصطلاح زندگي دچارش ميشوم يا بهتر بگويم همه ميشويم. يك لحظه مي خواهي تمام شود و تنها چندي بعد زاويه اي جديد و زيبا را كشف ميكني... اوه يعني ارزشش را دارد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

zigzag-dreams — Wed, 21 Jun 2006 20:03:18 GMT

Stop the world,

I want to get off